Laatste bericht vanuit Rio

Ik ben nu echt bijna aan het einde van mijn avontuur gekomen. De afgelopen 2 weken heb ik een klein beetje meer van de staat Rio de Janeiro gezien en ben ik lekker bijgekomen en bijgekleurd. Ik ben naar Petropolis geweest, een oude stad waar de keizer een buiten paleis had. Dat paleis is nu een museum geworden. In dat museum moet je op soort vilten slippers door de gangen glijden. Je weet wel wat je als kind altijd op je sokken wilde doen over een vers geboende vloer, maar wat van je moeder niet mocht, omdat dat gevaarlijk was en je sokken ervan sleten. Nou dat is de enige manier waarop je je door dat museum mag voortbewegen :-). Verder heb ik daar een kort wandeltocht gemaakt door een mooi natuurpark. Helaas was het weer erg slecht en heb ik dus niet heel ver gelopen, maar was toch wel prima.
De volgende bestemming was Buzios, of te wel het Ibiza en Sant Tropez in een van Brazilië. Mooi hostel daar aan de zee met veel gezellige andere reizigers. Ik heb ma daar prima vermaakt met niets doen, van strand naar strand fietsen, wat rond hangen, biertjes drinken en kletsen met veel verschillende mensen. Echt het vakantie gevoel!
De laatste bestemming na een tussenstop van 1 nacht weer in Rio was Paraty. Dit is een stad uit nog de koloniale tijd met prachtige witte huisjes met fel gekleurde kozijnen en deuren en smalle straatjes met onmogelijk fatsoenlijk op te lopen stenen. Hier heb ik een boot tochtje gemaakt naar een paar eilandjes. Er zouden daar in de buurt net zoveel eilanden liggen als er dagen in het jaar zijn. Nou ik ben er naar een stuk of 4 geweest en het was erg mooi. De dag erna ben ik lekker bijgekomen op het strand.
Donderdag middag ben ik weer terug gekomen in Rio voor het WK want dat wordt hier in Rio groots aangepakt. In bijna elke bar, eettentje, hoek van de straat staat de TV aan en op voetbal en op het strand van Copacobana hebben ze een groot gebied afgezet met hekken en er binnen een enorm scherm opgebouwd. Je kan daar gratis naar binnen en met je billen en voetjes in het zand naar het voetbal gaan kijken. Maandag als Nederland speelt (hier om 8:30 uur in de ochtend) kan ik deze wedstrijd nog net even mee pikken voordat ik helaas alweer in de taxi moet stappen om mijn vliegtuig terug naar Nederland te nemen.

Beijos uit Rio Maartje

Einde in zicht

Net als voor Brenda vorige week is nu ook het einde aangekomen van mijn werk in Vila Cruzeiro. De afgelopen week heb ik samen met Mariana nog redelijk wat kinderen kunnen behandelen, maar nu zit het er echt op. De spullen zijn opgeruimd, de kamer schoongemaakt en de kast gaat helaas voor 3 maanden op slot. Ik heb ontzettend genoten van mijn tijd hier. Het werk was soms lastig mede door communicatie problemen (Portugees blijft moeilijk), door cultuur problemen zoals het temperament van zowel de kinderen als de ouders (sommige ouders trokken maar al te snel een van hun slippers uit om ermee te dreigen naar hun kind als die niet mee wilde werken)en vanwege de grote tandheelkundige problemen die voorbij kwamen waar we helaas niets aan konden doen omdat we gewoonweg niet de kunde en het materiaal hadden. Maar gelukkig werden onze inspanningen altijd erg gewaardeerd en heb ik het gevoel dat we heel nuttig werk hebben kunnen doen. Nadat ik gisteren van iedereen afscheid had genomen onder het genot van een drankje in de favela gaat nu de vakantie voor mij beginnen. Komende twee weken ga ik in de staat Rio een beetje rondreizen om zo mijn stage periode af te ronden.

Vertrek Brenda

Maandag hebben Maartje en ik een stevige wandeling gemaakt in het Nationaal Natuurpark, da Tijuca. Klauterweggetjes door de bossen en flink veel klimmen naar een mooi uitzicht over de stad. Wilde dieren zijn we niet tegengekomen, al deden we zo ons best om ze te vinden.

Na een paar maanden in Vila Cruzeiro gewerkt te hebben is het nu voor mij voorbij. Ik ben begonnen met werken in een tropische hitte en vertrek met een Hollands zomer temperatuurtje.
Naast de vrolijke gezichtjes, heb ik heel wat huilende en schreeuwende kinderen langs zien komen. Die meestal met een glimlach weer naar buiten gingen en soms er als een speer vandoor gingen.
Tandenborstels en stickers doen het goed als presentje. Apotheek Skagerrak wil ik graag bedanken voor de handschoenen, die kwamen erg goed van pas, aangezien we door de voorraad heen zijn.

Het is erg leuk om met de ART techniek gewerkt te hebben, met glasionomeer valt er nog best een mooie vulling van te maken, zelfs in voortanden. Met de vullingen gaan de melk kiesjes weer wat langer mee, hopelijk tot ze gaan wisselen. Fijn dat ik wat voor de kinderen heb kunnen betekenen.
Bij de kwijlen bekkies was het wel eens binnensmonds mopperen. Slikken, slikken zei ik dan, maar nee dat was te ingewikkeld. Dan maar 3x zo vaak de wattenrollen verwisselen…

Volkswagen busje 75, stinkende vuilnis met varkens, mooie uitzicht op de favela, filet de peixe bij het lunchtentje, kinderen die Tia (tante) roepen en het zwembad naast Ibiss laat ik achter me liggen. Al kriebelt er iets dat ik zeker nog een keer terug wil gaan, maar dan met taalcursus op zak.
Zondag vlieg ik terug naar huis! Maartje zal nog 1 week de kinderen in Vila Cruzeiro behandelen.
Bedankt iedereen voor alle leuke reacties op de blog!
Brenda

Iguacu, Ilha Grande en Rio: Vakantie!

Naast het werken in de favela is er ook tijd voor een vakantie. Ik (Brenda) heb samen met mijn vriend Wouter de Iguacu watervallen en Ilha Grande bezocht. Uiteraard hebben we ook een paar dagen in Rio doorgebracht.
Door de vele regen konden we bij de Itaipu Dam getuige zijn van de overflow, die maar 10% van het jaar geopend wordt. Het water stroomt dan met 145km/uur naar beneden!
Het water bij de watervallen was vies bruin, maar ook veel krachtiger dan normaal, wat een geweld! Meerdere watervallen waren één hele grote waterval geworden. Erg indrukwekkend om te zien. In het park kwamen we langs een weggetje een giftige slang tegen, Wouter was zo dapper om het beest op de foto te zetten! Ik ben maar even doorgelopen om vervolgens bijna op een tarantula te staan…
Fort van Copacabana, Cristo, Santa Teresa, Trappen van Selaron, Lapa en Vila Cruzeiro hebben we van ons lijstje gevinkt. Op het strand Barra da Tijuca durfde ik eindelijk met Wouter de wilde zee te trotseren, al blijf ik het spannend vinden!
In Iguacu, Ilha Grande en op Rio hebben we lekker mals vlees van de grill gegeten. Als ervaringsdeskundigen kunnen we zeggen dat de grill in Ipanema (Vinicius) het beste is! Goh, daar gaan we in Nederland naar op zoek, iemand suggesties?

Na een heerlijke vakantie met mijn vriend komen mijn laatste 2 weken Rio in zicht. Hopelijk wordt ons behandelkamertje plat gelopen, zodat ik deze laaste 2 weken hard kan werken in de favela. Daarna zit mijn reis erop: Terug naar Holland!

Ilha Grande

Vorige week hebben we vanwege twee feestdagen vanaf woensdag niet kunnen werken en daar heb ik (Maartje) nuttig gebruik van gemaakt om naar Ilha Grande te gaan om een paar daagjes de drukte van de stad te ontlopen.
Ilha Grande is een eiland net ten zuiden van Rio waar je de meest prachtige stranden en mooie natuur kan vinden en verder behalve een het kleine dorpje Abraão, eigenlijk niets. Vroeger was het een gevangenis eiland, maar sinds 1994 is het een toeristische trekpleister voor zowel gringo’s als Brazilianen. Omdat er geen auto’s toe gelaten worden moet je alles per boot of te voet doen. Na 3 uur in de bus gezeten te hebben en 1,5 uur op de boot was ik eindelijk op mijn bestemming en vond ik dat ik na een frisse douche wel een drankje verdient had. Na een uurtje op het terras gezeten te hebben kwamen er 3 Paulista’s (Brazilianen uit São Paulo) bij me zitten en kon ik mijn Portugees weer oefenen. De standaard zinnen kwamen er gelukkig zonder al te veel problemen uit, dus dat was fijn. Ze stelden voor dat ik de volgende dag met ze mee zou gaan naar Lopes Mendes, een van de mooiste stranden van de wereld, wat 2,5 uur lopen van Abraão lag. Zo gezegd zo gedaan. Na een best wel zware tocht omdat het meer dan 33 graden was en het pad soms vrij stijl omhoog en weer omlaag ging, kwamen we eindelijk op Lopes Mendes. Ik moet zeggen het was de moeite zeker waard. Het zand was stralend wit, en het water prachtig groen/blauw en lekker fris maar niet te koud. Na een heerlijke middag zijn we uiteindelijk weer met de boot terug gegaan.
De volgende dag heb ik lekker rustig aan gedaan en ben ik naar een strandje in de buurt gelopen en heerlijk in de zon liggen lezen. Ik heb in de tijd dat ik op Ilha Grande ben geweest 2 boeken uit kunnen lezen. Op zaterdag was het helaas wat minder mooi weer, maar ik heb me toch prima kunnen vermaken met een klein boottochtje en de lokale winkeltjes. Op zondag kwam er helaas al weer een einde aan de vakantie en begon ik mijn reis weer terug.
Gelukkig was ik door deze mini-vakantie goed uitgerust, want de afgelopen week moesten we vol aan de bak. Elke dag was de wachtkamer helemaal vol met kinderen die allemaal behandeld moesten worden. Ik hoop dat dit de komende tijd nog zo lekker door blijft gaan, want hiervoor zijn we uiteindelijk hiernaartoe gekomen.

Boot, Werken, Stappen en ZON!

Vorige week zondag, de dag voor het noodweer begon, hebben we samen met andere Gringo’s en Brazilianen een boottocht gemaakt. Het was zwaar bewolkt, maar erg gezellig. Dankzij de hoge golven waren er een aantal licht zeeziek geworden, maar dat werd snel beter toen we voor anker lagen vlakbij een eiland. Na een frisse duik en een zwemtocht heen en terug naar het eiland hebben we heerlijk gebarbequed.
Donderdag en vrijdag was IBISS weer open en hebben we gewerkt. Naast kinderen die we wel konden behandelen waren er ook dit keer weer een aantal kinderen met zo'n slecht gebit waar wij helaas niets meer aan konden doen. Komende week gaan we de tweede meting doen op de school om te kijken of het poetsen tot vermindering van plaque heeft geleid.
Donderdagavond heerlijk gegeten in een pizza restaurant waar je voor 6 euro onbeberkt pizza kan eten. 5 serveersters lopen continu rond met verschillende stukken pizza’s. Behalve de standaard pizza's hebben ze ook heerlijke zoete pizza’s met warme aardbeien, banaan met kaneel en chocolade. Helemaal geweldig!
Donderdag is Brenda in de middagpauze naar de kapper in de favela gegaan. 8 euro, kost bijna niets!
Vrijdagavond hebben we gegeten en gestapt met twee nederlandse studenten (Sigrid en Anique) die ook in de favela’s werken en 3 Finnen. Tijdens het bestellen van een Caipi werd er door een straat schoffie 10 reais uit de hand van Brenda gejat. De stapavond is er niet minder leuk om geworden :)
Vandaag, zondag, was het eindelijk weer zonnig en dus tijd voor het strand!

Noodweer

Na aanleiding van al die enge verhalen die jullie op het nieuws horen: even een bericht uit Rio!
Botafogo stond onder water, met het water bijna tot aan ons knieën zijn we gister naar de metro gegaan op weg naar Vila Cruzeiro. Na 1 kind behandeld te hebben zijn we naar huis gestuurd. De regering raadde iedereen aan om thuis te blijven wegens noodweer! Wij lezen hier geen krant en kijken geen TV, dat bericht hadden we dus even gemist…
Veel buurten zijn onder water gelopen, auto’s proberen er door heen te rijden waarna zij vervolgens stranden. Veel erger zijn natuurlijk al de doden die zijn gevallen. Op de terugweg was het water in onze buurt al grotendeels weg. De overstromingen zijn, voor zo ver wij weten, waar wij zijn niet gevaarlijk!
Voorspellingen zijn dat het tot donderdag blijft regenen. Zolang IBISS gesloten is vanwege het weer zitten we in de casa (huis). Straks popcorn halen en films huren!

'Even' een update

Het is weer even geleden dat we een berichtje hebben geplaatst dus bij deze weer een update. De afgelopen dagen zijn we weer druk in de weer geweest met werken en met de toerist uit hangen. We zijn wezen dansen in Lapa en toen we naar huis gingen zijn we belaagd door straatschoffies die via het raam de bus in wilden klimmen, maar we hebben ze tegen kunnen houden door het raam net op tijd dicht te doen.
We hebben de botanische tuin en een enorm kerkhof bezocht. Op het kerkhof, waar echt duizenden mensen liggen en bijna niemand op bezoek was, waren wij natuurlijk net het graf aan het bekijken die twee nabestaanden wilden bezoeken. Ze moesten bijna vragen of ze erbij konden, maar gelukkig hadden we het op tijd door.
De volgende dag hebben we een voetbal wedstrijd bezocht: Flamengo tegen Botofogo. Echt geweldig, we waren voor Flamengo, want dat zou het beste team zijn; helaas lieten ze dat die avond niet zien. In de laatste paar seconden konden ze gelukkig nog voor een gelijkmaker zorgen waardoor het bijna voelde alsof ‘we’ toch gewonnen hadden.
Omdat er door bijna iedereen alleen maar slippers gedragen wordt en de Havaianas hier spotgoedkoop zijn hebben we besloten om ons maar aan te passen. Maartje heeft ondertussen 5 paar en Brenda nog maar 4 ;-) Ook zijn de korte broekjes al aangeschaft en is er met name door Brenda al flink geshopt op het strand zoals het een goede toerist betaamd.
Afgelopen donderdag was ik (Maartje) jarig en ben ik door Brenda en Jannetje wakker gezongen met sterretjes en een taartje en als kado prachtige Havaianas (paar nr 6). Ik voelde me echt een beetje jarig!
Op vrijdag hebben we de middag vrij genomen en zijn we met de ferry naar Niteroí gegaan waar we het gebouw van Oscar Niemeyer bezocht hebben en we zijn naar een prachtig uitkijkpunt gereden. In het weekend hebben we met name het strand gezien, op vrijdag Ipanema, waar aan het einde van de dag een samba bandje optrad en op zondag een prachtig strand 1,5 uur rijden vanaf Ipanema samen met Jannetje en Caroliene. Dankzij Caroliene die de carioca Igor (Braziliaanse surfer) de avond te voren bij het samba bandje geregeld had. Daar heerlijk van de zon genoten (Maartje onder de parasol) en verse vis van de grill gegeten.
s’Avonds zijn we naar Vila Cruzeiro gegaan waar een groot feest was met live optreden op een enorm podium. De hele favela was uitgelopen en het was heel erg gezellig. Omdat het laat was hebben we die avond bij Mariana (onze engelse tolk en assistente) gelogeerd die woont 5 min lopen vanaf Vila Cruzeiro met haar man en met prachtig uitzicht over de favela.
De volgende ochtend konden we toen wandelend naar het IBISS gebouw en naar de school waar we plaque scores wilden doen. Als gevolg van het feest waren er bijna geen kinderen op school waardoor we onverricht ter zake af konden druipen.
Op maandagavond was onze docent van de ACTA in Rio en hebben we gezellig samen met hem in een chique italiaans restaurant Pomodorino gegeten, waar de borden worden opgediend met cloché. De volgende dag hebben we nog een keer met hem afgesproken om naar Confeitaria Colombo te gaan, een hele mooie zaak waar we heerlijke taartjes hebben gegeten.
Vandaag was de laatste dag voor Jannetje in Vila Cruizero en deze dag hebben we afgesloten met een bezoek aan het kerkje van Penha waar we met de motortaxi naartoe zijn gereden. Deze kerk ligt midden in de favela op een berg. We vonden dit een prachtige plek om uitzicht foto’s te maken van de favela’s, maar daar dachten de sluipschutters anders over. Alledrie wilden we dolgraag een foto van het ibissgebouw ten midden van de favela. Brenda maakte als laatste de foto en hoorde meteen geroep en ja hoor: Toen wij naar beneden liepen kwamen er een stuk of 5 jonge mannen ons tegemoet om te vragen of we foto’s hadden gemaakt en of ze die mochten zien. Nou dat vonden we dus geen probleem. De foto’s waren van zo ver weg dat er weinig details op stonden en dat was gelukkig prima. Wij en de mannen verontschuldigden zich aan elkaar en we zijn weer richting huis gegaan. Een vreemde ervaring, maar we weten nu dus dat de verhalen dat overal sluipschutters zitten die alles in de gaten houden kloppen. Dit weekend is een lang weekend ivm pasen. Binnenkort horen jullie hier meer over op onze blog! Beijos Brenda en Maartje

Reacties plaatsen

Wij hebben al een heleboel leuke reacties ontvangen, waarvoor dank! Voor degene die niet weten hoe dat moet, volgt hieronder een korte uitleg.
Onderaan ons bericht staat 'reacties'
Klik op reacties
Typ in het witte vak je bericht
Selecteer Anoniem bij 'reageer als'
Klik op reactie plaatsen
Je reageert anoniem, maar je naam kan je natuurlijk in het bericht zetten.
Nu zal het vast storm lopen, wij kijken uit naar jullie reacties!

We zijn compleet!

Afgelopen week weer de nodige tandjes voorbij zien komen: sommige prachtig wit en niets aan de hand, andere hebben gaten dat je er bijna hoogtevrees van krijgt omdat ze zo diep zijn. Bij weer andere zijn alleen nog maar een paar wortelresten over op de plek van de melkelementen.. Vandaag was er een jongetje van 4 waarbij in al zijn achterste melk kiezen gaten zaten en een er van was zo groot dat deze getrokken moest worden. Echt heel erg jammer want er komt pas over 6 jaar op die plek een volwassen tand.

Op velerlei verzoek nog een woordje over Brenda’s verjaardag van 12 maart. Geheel in stijl gevierd: Jannetje heeft haar wakker gezongen en een mooie feestmuts gemaakt. We hebben een dagje vrij genomen en de hele dag heerlijk in de zon gezeten met een Caipi fruta (drankje), door ons ook wel happy fruit genoemd, zo heerlijk! Het afscheidfeestje van Judith is met de verjaardag van Brenda gecombineerd en met een grote groep zijn we onbeperkt pizza’s gaan eten, waaronder chocolade pizza’s!

De sfeer in de favela is erg goed, de ene keer meer mannen met geweer dan de andere keer. Er zijn wel meer spanningen onder de Nederlandse vrijwilligers van Ibiss. Een van de vrijwilligsters, die met politie en de bende praat, heeft eerder gehoord dat de kans op inval in maart groot wordt. Alleen is het een heel andere inval dan normaal.
Vanwege WK en de Olympische spelen in het vooruitzicht willen ze de drugs uit de sloppenwijken hebben en vegen ze alle mannen met geweer de favela's uit. Ze zijn bij sloppenwijken dicht in het centrum van Rio begonnen. De mannen uit die andere sloppenwijken zijn naar Vila Cruzeiro gekomen, 1000 man extra. Dit heeft in de krant gestaan en dus de politie gelezen.
Op 12 maart is de politie binnengereden en door beiden partijen is er niet geschoten.
Op 18 maart is opnieuw de politie zonder te schieten binnengereden, dit keer heeft de drugsbende wel geschoten. Tijdens het extraheren hoorden we buiten de knallen: gewoon door werken alsof er niets aan de hand is… Aan het einde van de ochtend zijn we voor onze veiligheid naar huis gestuurd. Die middag goed besteed op het strand van Ipanema met een prachtige zonsondergang en ons zelf getrakteerd op een lekkere yoghurt ijs swirl! Nee, we zijn niet verslaafd hoor!
De dag erna waren we onderweg met de metro, maar hebben we weer rechts om keer gemaakt. We werden gebeld dat de politie aangekondigd heeft deze dag binnen te vallen. Opnieuw een dagje strand, erg mooi blauw en helder water, maar met gevaarlijke stroming! Terwijl Brenda, Nicole en Jannetje de eerste dag gelijk verbranden krijgt Maartje gewoon een bruin kleurtje!

extraheren = tanden trekken

Maartje in Rio

Eindelijk is het dan zo ver: ik ben ook aangekomen in Rio. Zondag ben ik op het vliegtuig gestapt en op maandag aan het eind van de middag ben ik dan eindelijk aangekomen. Gelukkig stond Brenda me op het vliegveld op te wachten, zodat ik samen met haar naar Casa Convivio kon reizen. Het laatste tripje was met de bus, die naar mijn gevoel wel heel erg veel haast had, want de chauffeur reed als een dolle. Maar gelukkig zijn we heelhuids aangekomen. Na een heerlijke frisse douche zijn Brenda en ik meteen op stap gegaan voor de nodige boodschappen, frozen yoghurt en een Braziliaanse sim kaart. Maar na het eten was mijn energie echt op en ben ik heerlijk gaan slapen. Vandaag, na een goede nachtrust, zijn we in de loop van de middag naar de favela’s gegaan. We hebben daar eerst lekker gegeten en zijn daarna aan de slag gegaan. We hebben vandaag 2 kinderen behandeld en geworsteld met het Portugees omdat onze tolk er even niet was. Uiteindelijk met wat hand en voet werk en de hulp van 2 andere Nederlandse vrijwilligsters zijn we er wel uit gekomen. Vanavond gaan Brenda en ik maar even in de boeken om het Portugees wat meer eigen te maken.
De eerste indrukken tot nu toen: veel aardige mensen, druk verkeer, armoedige huizen en straten, lekker eten, lekkere sapjes en drukkende hitte!!! En ja toch ook best veel wapens :-(

Morgen gaan we de hele dag werken, dan vast meer indrukken.
Tot zo ver het eerste verslag van mij, groetjes Maartje!!!

Vila Cruzeiro

Deze week zijn we naar Vila Cruzeiro geweest. De dichtheid van de favela is hoog. Waar we in Nederland zeggen dat er overal weiland is, zijn hier overal favela's! Als je een berg op kijkt, zie je nauwelijks een weg of groen: alleen maar huisjes!
In het Ibissgebouw hebben we Mariane (23jr) ontmoet, zij is onze tolk en dat is reuze handig! Het enige Portugees dat ik tot nu toe kan is mond open(abra a boca). Met Sandra (coördinator) en Anne (vrouw van Nanko) hebben we de 2 projecten besproken. Ze willen dat wij langer blijven, 3 maanden is te kort! De kinderen staan te springen om de tandarts! Mijn zorg gevoel begon natuurlijk te kriebelen om meteen te starten met behandelen.
Maar eerst de behandelkamer bekeken: een behandelstoel, bakjes met instrumenten/ materialen in de kast en patiëntenkaarten. Gebruikte instrumenten worden verzameld in een bak met biotex. Op het eind van de dag word alles op een tray gelegd, met alcohol gesprayd en in de autoclaaf gelegd. Mariane zet de autoclaaf de volgende dag aan en wij zetten die bij aankomst uit.
Begin van de week vooral bezig geweest met een geschikte lokatie voor wasbakken vinden, goedkoop zeep/ tandpasta/ tandenborstels regelen en toestemming krijgen dat we vanaf maandag beginnen om de hoeveelheid plak in de kindergebitjes te scoren.
De 2de helft van de week hebben we kinderen behandeld, we hebben alle drie al een aantal vullingen gemaakt. Dat is even wennen: lamp op je hoofd, geen boor, geen afzuiger en geen water of luchtspray. Het droog houden en spoelen wordt met wattenrollen en wattenbolletjes gedaan, echt primitief! Ik had het allemaal over voor het jongetje met die mooie ogen. Bij een ander jongetje hadden we een mooie vondst, zijn kiesje was een halve slag gedraaid!

Nanko’s verjaardag! Eigenlijk hadden we een huisfeest, maar gelukkig konden we die naar zaterdag verplaatsen! Nooit gedacht dat ik in Rio ook dubbele afspraken zou hebben, zoveel heb ik savonds toch niet te doen... Het feest was super, het was in een sambaschool en de drummers hebben een show gegeven met muziek en dansen, echt geweldig! Alleen een jongen van Ibiss, die uit de drugshandel wilde, is eerder die avond doodgeschoten door iemand van de drugsbende, doordat hij met een verkeerd persoon aan het praten was. De oom van de jongen wilde nog steeds de bbq regelen, maar Nanko zei dat dit natuurlijk niet hoefde, omdat hij net zijn neefje heeft verloren! We hebben een minuut stilte gehouden, toch gaf het een dubbel gevoel. De Nederlander Gerard Maasakker, die vorig jaar een clip met een aantal van de sambaschool heeft opgenomen, gaf nog een optreden. Op het eind heeft de vrouw van Nanko een Ibiss busje geregeld, waar we met zijn allen naar Lapa werden gebracht, daarna met de taxi naar huis! De volgende dag eindelijk uitgeslapen, nadat we de hele week om 6.30 op zijn gestaan!

Tijdens de verkiezingen op 3 maart naar NOVA zappen, er is een documentaire gemaakt in Vila Cruzeiro. Ondanks dat ik niet in beeld ben, toch mooie shotjes!

Carnaval en Santa Teresa

Inmiddels al wat gewend aan de hitte en de muggenbulten, zonder Deet zou ik een grote muggenbult zijn, heb ik een nieuwe levenstijl gecreëerd. Heerlijk sloom en vooral niet te actief zijn. Afgelopen week met Judith (huisgenoot) een Bloco (straatfeest) bezocht, de muziek komt uit een vrachtauto met grote boxen met daar omheen swingende mensen, de stoet verplaatst zich langzaam door de straat. Hier wordt vooral de samba gedanst, die verschilt in tempo van snel tot enorm snel! Ook het tempo van het inslaan van de Caiparinha is enorm hoog…
Maandag tijdens de grote optocht in het Sambodromo, heb ik naast water dan ook voor bier gekozen. Om 21.00 begon de optocht, bij elke optocht werd er vuurwerk de lucht in geknald. Om 5.00 hebben we (Nicole, Jannetje, Luc en ik) alle 6 de optochten gezien! Elke optocht duurt ruim een uur en wordt door juryleden beoordeeld. Elke sambaschool kan punten scoren met o.a. het verhaal, de afstand tussen de groepen van de optocht, de drummers en de tijdsduur. Met geluk hebben we vrij snel een taxi kunnen vinden en zijn we zo’n 200 foto’s rijker!
Deze week ook naar Santa Teresa geweest, met het treintje omhoog 0,60 Reais, erg goedkoop dus. Daarna de ruïne beklommen met een prachtig uitzicht over de stad: De suikerberg, in de verte het beeld van Cristo, een lange brug die naar de stad Niteroi loopt en verder kon je de haven zien en midden in de stad lag een favela (oranje kleurige huisjes). Daarna in een tentje met live muziek een drankje gedronken. Op de terugweg de trappen genomen van Selaron, deze kunstenaar blijft verder gaan met de trappen, zo kwamen we daar meerdere tegeltjes uit Holland tegen.
Zondagochtend om 8.00 weer een bloco: Monobloco! Monobloco is hier een heel bekende band. Dit was echt feest! Goede muziek, iedereen aan het feesten, je doet automatisch mee. De Brazilianen zongen uit volle borst, er zaten lekkere meezing liedjes tussen, althans vooral voor hun. Jannetje moest alert zijn op haar fototoestel die zij in haar zijvak van haar broek had zitten. Ze voelde meerdere keren dat er aan getrokken werd! Gelukkig zat er een lastige knoop aan, waardoor het ze niet is gelukt. Ook kwamen we nog in een knokpartijtje terecht, doordat een meneer werd bestolen. 2 mannen gingen met elkaar op de vuist. Het was super druk, maar iedereen week uiteen, om klappen te voorkomen. Het liep goed af. Monobloco was een mooie afsluiter van carnaval!

Aankomst Brenda in Riooo!

De vliegreis ging goed, vliegen in het donker over steden met mooie lichtjes was echt zo mooi. In Sao Paolo ging het mis. Ik moest in een kleine 2,5 uur door de douane en paspoortcontrole, koffers halen, geld pinnen en een busreis naar het andere vliegveld regelen. Die bus vertrok een uur later, heel raar, want nu kon ik mijn vlucht niet meer halen.
Uiteindelijk naar een balie van de vliegtuigmaatschappij(GOL) gegaan om te vragen wat ik moest doen. Hij verwees mij naar een balie om de hoek waar ik de vlucht kon omboeken. Gelukkig, vanaf hetzelfde vliegveld vertrok om 14.30 (die later pas om 16.15 vertrok) een vliegtuig naar Rio. Bij de arrivals stond mijn pickup al op mij te wachten!
Mijn pickup bracht mij naar Casa Convivio en na ruim 30 uur reizen was ik op mijn bestemming! Nog steeds verhit, moe, dorstig en veel trek. Ik kon met Maggy (huisgenoot) mee naar de stad om wat te drinken. Geen idee wat er op de kaart stond, ik heb maar frieten besteld en ook die o zo bekende Caipirinha mocht niet ontbreken! Daarna eindelijk naar huis, heerlijk koude douche en slapen!

Onderzoek

Voor de geinteresseerde zullen wij vertellen over wat wij in Rio de Janeiro gaan doen.

Wij gaan onderzoek doen als onderdeel van ons laatste jaar tandheelkunde. Wij zullen ons richten op het verbeteren van de kwaliteit van ART restauraties. Dit zijn vullingen die gemaakt worden bij de behandeling van gaatjes onder primitieve omstandigheden wanneer moderne tandheelkundige middelen niet beschikbaar zijn. Bij ons onderzoek zullen we het verschil in kwaliteit testen tussen twee beschermlagen over deze vulling (vaseline vs Heliobond).
Gedurende het onderzoek gaan wij zoveel mogelijk kinderen behandelen omdat zij normaal geen toegang hebben tot de reguliere tandheelkunde in Rio. Verder zullen wij 2 andere studenten (Nicole Delmée en Jannetje Berendsen) van ACTA helpen om een preventie programma op te zetten.

Wij gaan in de favela Vila Cruzeiro behandelen. Nanko van Buuren zal ons in de favela introduceren. Hij is bekend in de favela’s door het vele goede werk dat hij met IBISS heeft verricht. (zie link: www.ibiss.info)

Welkom!

Wij zullen jullie met deze blog op de hoogte houden van onze avonturen en ervaringen. Waar wij heel veel zin in hebben.

Ticket ۷

Vaccinaties ۷

Verzekeringen ۷

Appartement ۷

ART cursus ۷

Bovenstaande voorbereidingen zijn gelukkig afgevinkt ;) Nu nog onze koffers, bikini’s en niet te vergeten onze LP’s! (Lonely Planet)