Vila Cruzeiro

Deze week zijn we naar Vila Cruzeiro geweest. De dichtheid van de favela is hoog. Waar we in Nederland zeggen dat er overal weiland is, zijn hier overal favela's! Als je een berg op kijkt, zie je nauwelijks een weg of groen: alleen maar huisjes!
In het Ibissgebouw hebben we Mariane (23jr) ontmoet, zij is onze tolk en dat is reuze handig! Het enige Portugees dat ik tot nu toe kan is mond open(abra a boca). Met Sandra (coördinator) en Anne (vrouw van Nanko) hebben we de 2 projecten besproken. Ze willen dat wij langer blijven, 3 maanden is te kort! De kinderen staan te springen om de tandarts! Mijn zorg gevoel begon natuurlijk te kriebelen om meteen te starten met behandelen.
Maar eerst de behandelkamer bekeken: een behandelstoel, bakjes met instrumenten/ materialen in de kast en patiëntenkaarten. Gebruikte instrumenten worden verzameld in een bak met biotex. Op het eind van de dag word alles op een tray gelegd, met alcohol gesprayd en in de autoclaaf gelegd. Mariane zet de autoclaaf de volgende dag aan en wij zetten die bij aankomst uit.
Begin van de week vooral bezig geweest met een geschikte lokatie voor wasbakken vinden, goedkoop zeep/ tandpasta/ tandenborstels regelen en toestemming krijgen dat we vanaf maandag beginnen om de hoeveelheid plak in de kindergebitjes te scoren.
De 2de helft van de week hebben we kinderen behandeld, we hebben alle drie al een aantal vullingen gemaakt. Dat is even wennen: lamp op je hoofd, geen boor, geen afzuiger en geen water of luchtspray. Het droog houden en spoelen wordt met wattenrollen en wattenbolletjes gedaan, echt primitief! Ik had het allemaal over voor het jongetje met die mooie ogen. Bij een ander jongetje hadden we een mooie vondst, zijn kiesje was een halve slag gedraaid!

Nanko’s verjaardag! Eigenlijk hadden we een huisfeest, maar gelukkig konden we die naar zaterdag verplaatsen! Nooit gedacht dat ik in Rio ook dubbele afspraken zou hebben, zoveel heb ik savonds toch niet te doen... Het feest was super, het was in een sambaschool en de drummers hebben een show gegeven met muziek en dansen, echt geweldig! Alleen een jongen van Ibiss, die uit de drugshandel wilde, is eerder die avond doodgeschoten door iemand van de drugsbende, doordat hij met een verkeerd persoon aan het praten was. De oom van de jongen wilde nog steeds de bbq regelen, maar Nanko zei dat dit natuurlijk niet hoefde, omdat hij net zijn neefje heeft verloren! We hebben een minuut stilte gehouden, toch gaf het een dubbel gevoel. De Nederlander Gerard Maasakker, die vorig jaar een clip met een aantal van de sambaschool heeft opgenomen, gaf nog een optreden. Op het eind heeft de vrouw van Nanko een Ibiss busje geregeld, waar we met zijn allen naar Lapa werden gebracht, daarna met de taxi naar huis! De volgende dag eindelijk uitgeslapen, nadat we de hele week om 6.30 op zijn gestaan!

Tijdens de verkiezingen op 3 maart naar NOVA zappen, er is een documentaire gemaakt in Vila Cruzeiro. Ondanks dat ik niet in beeld ben, toch mooie shotjes!

Carnaval en Santa Teresa

Inmiddels al wat gewend aan de hitte en de muggenbulten, zonder Deet zou ik een grote muggenbult zijn, heb ik een nieuwe levenstijl gecreëerd. Heerlijk sloom en vooral niet te actief zijn. Afgelopen week met Judith (huisgenoot) een Bloco (straatfeest) bezocht, de muziek komt uit een vrachtauto met grote boxen met daar omheen swingende mensen, de stoet verplaatst zich langzaam door de straat. Hier wordt vooral de samba gedanst, die verschilt in tempo van snel tot enorm snel! Ook het tempo van het inslaan van de Caiparinha is enorm hoog…
Maandag tijdens de grote optocht in het Sambodromo, heb ik naast water dan ook voor bier gekozen. Om 21.00 begon de optocht, bij elke optocht werd er vuurwerk de lucht in geknald. Om 5.00 hebben we (Nicole, Jannetje, Luc en ik) alle 6 de optochten gezien! Elke optocht duurt ruim een uur en wordt door juryleden beoordeeld. Elke sambaschool kan punten scoren met o.a. het verhaal, de afstand tussen de groepen van de optocht, de drummers en de tijdsduur. Met geluk hebben we vrij snel een taxi kunnen vinden en zijn we zo’n 200 foto’s rijker!
Deze week ook naar Santa Teresa geweest, met het treintje omhoog 0,60 Reais, erg goedkoop dus. Daarna de ruïne beklommen met een prachtig uitzicht over de stad: De suikerberg, in de verte het beeld van Cristo, een lange brug die naar de stad Niteroi loopt en verder kon je de haven zien en midden in de stad lag een favela (oranje kleurige huisjes). Daarna in een tentje met live muziek een drankje gedronken. Op de terugweg de trappen genomen van Selaron, deze kunstenaar blijft verder gaan met de trappen, zo kwamen we daar meerdere tegeltjes uit Holland tegen.
Zondagochtend om 8.00 weer een bloco: Monobloco! Monobloco is hier een heel bekende band. Dit was echt feest! Goede muziek, iedereen aan het feesten, je doet automatisch mee. De Brazilianen zongen uit volle borst, er zaten lekkere meezing liedjes tussen, althans vooral voor hun. Jannetje moest alert zijn op haar fototoestel die zij in haar zijvak van haar broek had zitten. Ze voelde meerdere keren dat er aan getrokken werd! Gelukkig zat er een lastige knoop aan, waardoor het ze niet is gelukt. Ook kwamen we nog in een knokpartijtje terecht, doordat een meneer werd bestolen. 2 mannen gingen met elkaar op de vuist. Het was super druk, maar iedereen week uiteen, om klappen te voorkomen. Het liep goed af. Monobloco was een mooie afsluiter van carnaval!

Aankomst Brenda in Riooo!

De vliegreis ging goed, vliegen in het donker over steden met mooie lichtjes was echt zo mooi. In Sao Paolo ging het mis. Ik moest in een kleine 2,5 uur door de douane en paspoortcontrole, koffers halen, geld pinnen en een busreis naar het andere vliegveld regelen. Die bus vertrok een uur later, heel raar, want nu kon ik mijn vlucht niet meer halen.
Uiteindelijk naar een balie van de vliegtuigmaatschappij(GOL) gegaan om te vragen wat ik moest doen. Hij verwees mij naar een balie om de hoek waar ik de vlucht kon omboeken. Gelukkig, vanaf hetzelfde vliegveld vertrok om 14.30 (die later pas om 16.15 vertrok) een vliegtuig naar Rio. Bij de arrivals stond mijn pickup al op mij te wachten!
Mijn pickup bracht mij naar Casa Convivio en na ruim 30 uur reizen was ik op mijn bestemming! Nog steeds verhit, moe, dorstig en veel trek. Ik kon met Maggy (huisgenoot) mee naar de stad om wat te drinken. Geen idee wat er op de kaart stond, ik heb maar frieten besteld en ook die o zo bekende Caipirinha mocht niet ontbreken! Daarna eindelijk naar huis, heerlijk koude douche en slapen!